เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 ขอให้เป็นดั่งคำพูดของนาย
เสียงแก้วเหล้ากระทบกันยังคงดังก้องอยู่ในห้องคาราโอเกะ หลิวซินอวี่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ความเมามายพุ่งพล่านขึ้นมา ทำให้ใบหน้าที่แดงระเรื่ออยู่แล้วดูเมามายยิ่งกว่าเดิม
“เฮ้อ พูดจริงๆ นะ อยากจะร่วมหุ้นทำอะไรสักอย่างกับพวกเราเหล่าพี่น้องจริงๆ” เขาหยิบขวดเหล้าขึ้นมา รินใส่แก้วของตัวเองและแก้วของหวังเสี่ยวเลี่ยง “ไม่อยากกลับบ้านไปช่วยงานที่บ้านเลย น่าเบื่อชะมัด”
หลี่จวินที่ก้มหน้าก้มตาดื่มเหล้ามาตลอดจู่ ๆ ก็หัวเราะเยาะออกมา ความเมาของเขาหนักกว่าหลิวซินอวี่มาก พูดจาลิ้นพันกันไปหมด แต่เนื้อความกลับเชือดเฉือน
“มึงนี่มันได้ดีแล้วไม่รู้จักพอจริงๆ”
หลี่จวินเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยจ้องเขม็งไปที่หลิวซินอวี่ “กลับบ้าน? มึงมีบ้านให้กลับ มีเงินให้หา มึงยังอยากได้อะไรอีก? แล้วพวกกูละ? เรียนจบก็เท่ากับตกงาน!”
คำพูดของหลี่จวินทำให้หลิวซินอวี่รู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองเพิ่งบ่นไปมันดูไม่เข้าท่าเท่าไหร่ จึงได้แต่นิ่งเงียบไม่ต่อคำ
แต่หลี่จวินกลับเหมือนเปิดก๊อกระบายความในใจ เริ่มบ่นออกมาอย่างไม่ยั้งปาก