กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ความเข้าใจช่างแย่จริง
คืนนั้น หวังเสี่ยวเลี่ยงนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงในหอพัก
ในห้องพัก มีเสียงเคาะคีย์บอร์ดและคลิกเมาส์ของหลี่จวิน บางครั้งก็แทรกด้วยเสียงตะโกนใส่เพื่อนร่วมทีมสองสามประโยค
ทั้งหมดนั้น หวังเสี่ยวเลี่ยงไม่ได้ยินเลย
ในหัวของเขามีเพียงข้อความไม่กี่บรรทัดที่เว่ยจื่อจินส่งมา
[พวกเขาอยากได้ช่องทางติดต่อของคุณ]
[พวกเขามีจุดประสงค์เดียว คืออยากให้คุณเขียนพู่กันให้พวกเขา]
เขียนพู่กัน
ขายงานเขียนพู่กัน
เขาลุกขึ้นนั่งบนเตียง คว้ามือถือข้างหมอน