กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 222 ผมไม่นิยมไม้ป่าเดียวกัน
ความจริงแล้ว ต่อให้บริษัทที่บ้านของจางจิ้นซงล้มละลาย เขาก็ไม่ได้ตกต่ำอย่างที่คิดเอาไว้
หนี้สินเกือบ 200 ล้านนั้นไม่จำเป็นต้องให้เขาเป็นคนแบกรับ
เพียงแต่หลังจากนี้เขาต้องหาเลี้ยงชีพด้วยตัวเอง จะมานั่งกินนอนกินรอวันตายเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว ของที่อยากซื้อก็ซื้อไม่ได้ ผู้หญิงที่อยากจีบก็อาจจะจีบไม่ติดอีกต่อไป
ช่วงสองสามวันนี้พอว่างเขาก็เอาแต่วางแผนชีวิตในอนาคตของตัวเอง
แม้กระทั่งเรื่องตั้งแผงขายเจียนปิ่งกั่วจื่อเขาก็ยังเคยคิด
ทว่าตัวเขาเองยังสู้ได้ แล้วพ่อแม่ล่ะ?
พักนี้พวกท่านต่างหัวหมุนกับเรื่องบริษัทจนแทบไม่เป็นอันนอน