กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 162 ลูกเขยคนนี้คือคนของตระกูลเรา
“นี่......เพลงนี้ชื่อว่าอะไรน่ะ?”
จางเซียวเดินมาที่ข้างเปียโน เขาปิดบังสีหน้าตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่ มองฉินชวนราวกับกำลังมองสัตว์ประหลาด
“《การบินของแมลงภู่》” ฉินชวนกล่าว
“ระบำแมลงภู่......ไม่ผิดแน่ เมื่อครู่ที่ได้ยินก็คือความรู้สึกแบบนี้ มันยอดเยี่ยมจริงๆ” จางเซียวครุ่นคิดพลางพึมพำกับตัวเองประโยคหนึ่ง
ในฐานะนักเปียโนที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ ความสามารถในการวิจารณ์ของเขาย่อมไม่ต้องสงสัย เขาเองก็เคยประพันธ์เพลงที่ได้รับการยอมรับในวงการอยู่ไม่น้อย แต่เมื่อนำมาเทียบกับเพลง 《การบินของแมลงภู่》 ของฉินชวนแล้ว มันก็ไม่ใช่ระดับเดียวกันเลยแม้แต่น้อย