กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 161 ที่แท้ตัวตลกคือตัวฉันเอง?
เสียงปรบมือเงียบลง
ห้องจัดแสดงดนตรีกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
ฉินชวนรู้สึกได้ว่าจางเซียวอยากจะกู้หน้าคืน จึงพยายามรั้งเขาไว้เพื่อร่วมแสดงเปียโนด้วยกันหนึ่งบท
เปียโนเป็นจุดแข็งของจางเซียว เขาจึงไม่คิดจะให้โอกาสเจ้าหมอนี่ง่าย ๆ
“เพลงเมื่อครู่นี้เป็นผลงานสร้างสรรค์ของชายหนุ่มผู้เปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์ที่อยู่ข้างกายผมคนนี้ครับ เขาชื่อฉินชวน ขอให้ทุกคนจดจำชื่อเขาไว้ หากใครอยากฟังเขาบรรเลงอีกสักเพลง ก็ขอเสียงปรบมือให้ดังกว่านี้หน่อยครับ”
จางเซียวกล่าวกับผู้ชมด้านล่างเวทีด้วยรอยยิ้ม
แปะ แปะ แปะ!
เสียงปรบมือดังกึกก้องจนหูแทบดับ ราวกับจะยกหลังคาห้องจัดแสดงดนตรีออกไป