กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 คนซื่อบื้อแบบนี้หลอกง่ายที่สุด
วันที่สิบห้าเดือนสิบสอง ลมเหนือพัดหวิว ๆ
เวินอี๋พันผ้าพันคอเพิ่มอีกรอบบนคอ ใช้มือดึงรั้งไว้ ปิดครึ่งหน้า พอสวมหมวกแล้วก็เหลือแค่ดวงตาสองข้างโผล่ออกมาข้างนอก
“ล็อกประตูด้วยนะ วันนี้ทำไมหนาวจัง”
ซ่งเจ๋อก็ห่อตัวเองจนแน่นหนาเหมือนกัน คว้าตะกร้าสะพายหลังมาแบกไว้บนบ่า
“ปีนี้ถือว่าดีแล้ว น่าจะมีหิมะตกหนักอีกแล้ว คราวนี้ไปซื้อของสำหรับฉลองปีใหม่ให้ครบแล้วก็ไม่ต้องออกจากบ้านอีก”
เวินอี๋ยกมือขึ้นดูนาฬิกา เพิ่งเลยเจ็ดโมงไปนิดเดียว
“อือ พวกเราไปเร็วเข้า แม่บุญธรรมกับพวกป้าคงรอจนร้อนใจแล้ว”
ล็อกประตูเรียบร้อย สองคนก็รีบไปถึงหัวถนน มีคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว