กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 259 ย้าเมะโระ! ดาเมะเดสึ!!!
พอได้ยินทั้งสองคนพูดประโยคนี้พร้อมกัน ใจของกาลเวลาก็หล่นวูบ เขารีบทบทวนทันทีว่าเมื่อกี้ตัวเองพูดเสียงดังเกินไปหรือเปล่า
แค่จงเยียนคนเดียว พวกเขาเก้าคนก็รับมือแทบไม่ไหวแล้ว นี่ยังมีหลิงเหยี่ยนที่ระดับพลังพอๆ กันเพิ่มมาอีกคน
ถ้าคนบ้าสองคนนี้ลงมือขึ้นมา พวกเขาเก้าคนคงโดนจับมาอัดได้ง่ายๆ
กาลเวลากระแอมอย่างมีชั้นเชิง แล้วพูดว่า
“คือว่า...ข้าหมายถึง ระเบียบของจักรวาลอันยิ่งใหญ่จะพังไม่ได้ พวกท่านสองคนช่วย...กลับไปตีกันที่บ้านได้ไหม?”
พอพูดจบ หลิงเหยี่ยนก็หัวเราะเย็นชา
“กลับบ้าน? บ้านใคร? ไปโลกวิญญาณของข้าหรือไง นางกล้าไปไหมล่ะ!”
“หึ”
ดวงตาสีแดงของจงเยียนเต็มไปด้วยแววเย้ยหยัน