กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 258 ใครว่าเจ้าจะมายุ่งกับพวกเราได้?
ที่นี่อยู่ลึกเข้าไปในห้วงจักรวาลอันกว้างใหญ่
ห่างจากดาวสีครามไม่รู้กี่พันล้านปีแสง มีกาแล็กซีมากมายนับไม่ถ้วนหมุนวนอยู่ในอาณาบริเวณมืดมิดไร้ขอบเขต
จงเยียนในชุดแดงลอยอยู่กลางอากาศ เท้าเปล่าเหยียบลงบนความว่างเปล่า
รอบตัวไม่มีดวงดาวอยู่เลย มีเพียงดอกบัวน้ำแข็งสีขาวดำใต้เท้านางที่หมุนช้า ๆ
กระบี่ไท่อู๋·กุยซวีเป็นสีเทาหม่น ไม่มีประกายสักนิด แม้แต่สายตาที่มองไปยังถูกกลืนหาย
“หลิงเหยี่ยน”
จงเยียนยกแขนขึ้น ปลายกระบี่ชี้ไปข้างหน้า น้ำเสียงของนางราบเรียบ
“ให้ข้าดูหน่อยว่า กระบี่ของเจ้ายังคมเหมือนเมื่อก่อนหรือเปล่า”
หลิงเหยี่ยนยืนอยู่ห่างออกไปหมื่นลี้ แสงเทพสีเขียวส่องใบหน้าเขาสว่างไปครึ่งหนึ่ง