กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 คู่แค้นผูกชะตา เหตุปัจจัยที่มีคนสร้างขึ้น
“ที่แท้...”
“ข้าแม่งเก่งขนาดนี้เลยเหรอ”
ในห้วงโกลาหล พอจางหมิงหยวนพูดจบ สีหน้าของเต้าเสวียนก็เปลี่ยนไปสารพัดแบบ
เขาเตรียมคำปลอบศิษย์ไว้ตั้งเยอะแยะแล้ว
อย่าง “เรื่องรักนี่ทำร้ายใจกันที่สุด”
อย่าง “มหามรรคไม่เที่ยง พบกันได้ก็ต้องจากกันได้”
อย่าง “ถึงเมียจะเอาดาบจ่อคอเจ้า แต่อย่างน้อยเจ้าก็ยังมีอาจารย์”
แต่คำยังไม่ทันออกจากปาก จางหมิงหยวนก็ฮึดขึ้นมาเองเสียก่อน
เมื่อครู่ยังเหมือนลูกหมาตัวเปียกฝนที่ถูกโลกทอดทิ้ง ขอบตาแดงก่ำ เสื้อเขียวดูหม่นหมอง ราวกับอีกเดี๋ยวก็จะแตกสลายอยู่ในห้วงโกลาหล