กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 172 หลิงเหยี่ยนกับอดีตของจงเยียน
ความโกลาหลไร้ทิศทาง ห้วงว่างลึกราวกับเหว
กระบี่นั้นฟาดลงมาราวกับทะเลเขตแดน คลื่นถาโถมลงมาจากฟ้า!
กระแสธารดับสูญของไท่อู๋·กุยซวี ปะทะอย่างรุนแรงกับทะเลแสงเจิดจ้าที่เกิดจากผู้ทรงพลังขั้นหลุดพ้นทั้งเก้าคน
ราวกับแม้แต่กฎของมหามรรคยังพังทลายและมอดดับลงอย่างไร้เสียง
กระแสกฎปั่นป่วนฉีกความโกลาหลผืนนี้จนแตกเป็นเสี่ยงๆ เศษชิ้นส่วนนับไม่ถ้วนในความว่างเปล่ารวมตัวกันขึ้นมา ก่อนจะแตกสลายอีกครั้ง
เลือดสีแดงแผ่กระจายไปทั่วความโกลาหล
เลือดนั้นมาพร้อมความเงียบงันและความหยิ่งทะนงอย่างถึงที่สุด ราวกับดอกไม้แห่งอีกฟากฝั่งที่ผลิบานในความว่างเปล่า ต่อให้เป็นแรงปะทะตกค้างจากขั้นหลุดพ้น ก็ยังลบมันไม่หาย