เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 ลานผู้บำเพ็ญสองแสนคน วิถีสวรรค์ใช้ฟ้าเป็นจอ ฉายหนังรักสุดเศร้า
แดนเซียนอวิ๋นเสวี่ย ลานหยกขาวกลางแดนเซียน
แสงโคมส่องสว่างระยิบระยับ เสียงผู้คนคุยกันดังอื้ออึง
ลานกว้างใหญ่ถูกแบ่งออกเป็นหลายสิบส่วนด้วยค่ายกล ศิษย์และผู้อาวุโสแห่งแดนเซียนอวิ๋นเสวี่ยสองแสนคนนั่งอยู่บนพื้น
ทุกหนึ่งร้อยคนจะนั่งล้อมหม้อสามขาสำริดใบใหญ่ที่กว้างราวหนึ่งจั้ง ใต้หม้อมีไฟปราณลุกโชน น้ำแกงข้นในหม้อเดือดปุด ๆ ส่งกลิ่นหอมแปลก ๆ เตะจมูก ปราณเข้มข้นจนจับตัวเป็นหมอกลอยอยู่กลางอากาศ
บนแท่นสูง ชายวัยกลางคนที่เป็นร่างแปลงของวิถีสวรรค์กำลังถกแขนเสื้อคลุมสีม่วงทองขึ้นอย่างไม่ถือตัวสักนิด
เขางอมือข้างหนึ่งเหมือนกำบางอย่างไว้ในอากาศ ควบคุมความแรงของไฟใต้หม้อใบใหญ่ทั้งสองพันใบในลานด้วยตัวคนเดียว
หลิงซวีจื่อนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาค่อย ๆ รินเครื่องดื่มผลไม้สดจนเต็มแก้ว แล้วส่งให้คนข้างตัว
“เจ้าลู่น้อย ลองชิม ‘น้ำค้างยามเช้าร้อยเบอร์รี’ ที่ข้าเพิ่งผสมดูสิ”