เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 แสงสนธยาแตะขุนเขา เรื่องเก่าก็จบลง ลมเย็นพัดผ่าน ตัดขาดรักที่ยังค้างคา
บนยอดเขา จางหมิงหยวนมองรอยแยกมิติที่ปิดลง แล้วส่ายหน้าอย่างจนใจ
“เฮ้อ นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย มีภรรยาที่ไหนโยนสามีตัวเองให้ผู้หญิงคนอื่นกัน?”
เขาพึมพำเสียงเบา สีหน้าดูจนใจสุด ๆ
แต่พอแสงสุดท้ายของตะวันฉายลงบนใบหน้าด้านข้าง มุมปากที่ยกขึ้นกลับกดไม่ลงไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน
เขาจะไม่รู้ได้ยังไงว่าซูจิ้นเสวี่ยคิดอะไรอยู่?
ไม่ใช่ว่านางไม่สนใจ แล้วก็ไม่ใช่ว่านางไม่หึง
ตรงกันข้าม เพราะนางใส่ใจ ถึงยอมเว้นที่ให้เขาจัดการเรื่องนี้เอง ปิดเหตุและผลที่พันกันมาหลายปีให้จบลงด้วยมือตัวเอง
ภรรยาที่ใจกว้างและรู้ความแบบนี้ ยังจะต้องการอะไรอีกล่ะ...
เขาละสายตากลับมา แล้วหันไปมองเสิ่นหนิงเยียนที่อยู่ข้าง ๆ ก่อนยกมือขึ้นเบา ๆ