เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามฟ้าเริ่มสว่างรำไร หลินจือชิงจึงหลับตาลง แต่นางกลับไม่รู้สึกง่วงงุนเลยสักนิด เพียงเรียบเรียงข้อมูลที่มีอยู่ในหัวอย่างต่อเนื่อง
ผ่านไปไม่นาน นางก็ก้าวออกจากประตูห้อง
ครั้นเห็นนางเดินออกมา แววตาของเจียงหลิวอวิ๋นก็เปี่ยมด้วยความห่วงใย “ชิงเอ๋อร์ เมื่อคืนเจ้าพักผ่อนเป็นอย่างไรบ้าง”
“ทุกอย่างเรียบร้อยดี” หลินจือชิงยิ้มพลางพยักหน้า
“ทางข้ามีโสมชั้นดีอยู่บ้าง ท่านพ่อบอกว่าร่างกายเจ้าอ่อนแอ ต้องบำรุงให้มาก สายหน่อยข้าจะให้คนนำมาส่งให้” เจียงหลิวอวิ๋นเห็นหลินจือชิงมองมา ก็ยิ้มซื่อ ๆ
หลินจือชิงถอนหายใจเบา ๆ “หากข้าผ่านพ้นสามวันนี้ไปได้อย่างปลอดภัย ข้าต้องขอบคุณเจ้าเป็นอย่างดีแน่นอน”
พอเอ่ยถึงกำหนดสามวันนี้ ทุกคนก็นึกถึงคำพูดที่หลินจือชิงกล่าวกับหลินฉงหลี่ในโถงใหญ่ขึ้นมาทันที บรรยากาศพลันเย็นเยียบลง