เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินจือชิงยืนเด่นอยู่กลางโถงใหญ่ในชุดเรียบง่าย นัยน์ตากระจ่างใสดั่งสายน้ำฤดูสารท กลิ่นอายสง่างามผุดผ่องเหนือโลกีย์
ทันทีที่สิ้นเสียง ผู้คนที่ตอนแรกยังค่อนข้างไม่พอใจนางต่างก็พากันเงียบกริบ
แม้แต่หลินฉงหลี่เองก็ยังขมวดคิ้วครุ่นคิด
ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย “แม้ปี้ลั่วจะมีช่องโหว่ร้อยแปดจริง แต่คำพูดลอย ๆ ของเจ้าก็ไม่อาจทำให้ผู้คนเชื่อถือได้”
“ตระกูลหลินตั้งแต่บนจรดล่างมีกฎระเบียบเข้มงวด จะทำสิ่งใดล้วนต้องยึดหลักฐาน ก่อนหน้านี้ข้ามีหลักฐานแน่นหนาจึงได้เบิกตัวเจ้ามาไต่สวน”
“แม้ปี้ลั่วผู้นั้นจะมีเงื่อนงำ แต่นี่ก็ไม่อาจพิสูจน์ได้ว่าเจ้าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”
ยามเอ่ยประโยคนี้ ระยะห่างระหว่างหัวคิ้วของเขาแคบลง แม้ใบหน้าจะมีแววเดือดดาล แต่ในนั้นยังแฝงความกังขาอยู่ส่วนหนึ่ง
เพียงปราดเดียว หลินจือชิงก็มองออกว่าในใจหลินฉงหลี่เองก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มีเงื่อนงำเช่นกัน