เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 317: เซียนจวินจุติ!
เสียงกู่ร้องอันกำเนิดจากส่วนลึกที่สุดของดวงจิตแท้ แฝงไว้ด้วยการตระหนักรู้และความเด็ดเดี่ยวอันไร้สิ้นสุด ราวกับข้ามผ่านสังสารวัฏหมื่นกัลป์ พลันระเบิดทะลักออกมาจากร่างเนื้อที่จวนเจียนจะดับสูญของเขา!!!
"หวึ่ง——!!!!!!!"
พลังอันไพศาลสายใหม่ที่ไม่อาจพรรณนาด้วยถ้อยคำ มิใช่เพียงความกว้างใหญ่แห่งความโกลาหลอีกต่อไป หากแต่เป็นพลังแห่งมรรคาธุลีแดงที่หลอมรวมแรงปณิธานแห่งสรรพชีวิต สรรพสิ่งในโลกียวิถี และความเจิดจรัสแห่งชีวิต ดุจภูเขาไฟที่หลับใหลมาเนิ่นนานนับร้อยล้านปีระเบิดออกมาจากภายในร่างของเขาอย่างกึกก้องสมบูรณ์แบบ!!!
แสงสีแดงชาดอันเจิดจ้าบาดตาราวกับถึงขีดสุด ขับไล่ความมืดมิดและกลืนกินซากปรักหักพังไปในชั่วพริบตา!
แสงนั้นทั้งอบอุ่นและเปี่ยมเมตตา ทั้งร้อนรุ่มและสงบนิ่ง แฝงไว้ด้วยอารมณ์ความรู้สึกและชะตากรรมทั้งหมดทั้งมวลในโลกมนุษย์!
ท่ามกลางลำแสง ร่างจักรพรรดิอันแหลกสลายของกู้จ้งเซิงสมานและหล่อหลอมขึ้นมาใหม่ด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
ร่องรอยแห่งกาลเวลาเลือนหายไป บาดแผลฉกรรจ์ฟื้นฟูกลับคืนมาจนสิ้น!
เส้นผมสีเทาทั่วทั้งศีรษะแปรเปลี่ยนเป็นประกายแสงสีแดง!!
ภาพลักษณ์ชายวัยกลางคนผู้ซอมซ่อ มอมแมม และไว้หนวดเครารุงรังเต็มปากเดิมทีนั้น บัดนี้พลันมลายหายไปจนสิ้นสิ้น!!