กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 290 ไม่! ไม่! ไม่!
"ไม่!!"
"เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร?!!"
เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของพวกเหลิ่งชิงเฟิงพลันหยุดชะงักลงในทันใด!
ประหนึ่งไก่ที่ถูกบีบคอ สีหน้าบนใบหน้าแข็งค้างไปโดยสิ้นเชิง!
ความแตกต่างสุดขั้วจากสรวงสวรรค์สู่ขุมนรก ทำให้สมองของพวกมันหยุดทำงานไปในทันที มึนชาไปจนหมดสิ้น
โจวยวิ๋นค่อยๆ ขยับข้อมือ มองดูหลงอ้าวเทียนที่แทบจะพังทลายพลางเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องเล็กน้อยที่ไม่สลักสำคัญอะไร:
"อ้อ เจ้าหมายถึงสิ่งนี้หรือ?"
น้ำเสียงของโจวยวิ๋นยังคงราบเรียบ สองมือไพล่หลัง วางท่าเหนือกว่าหลงอ้าวเทียน ด้วยสายตาที่กวาดมองสรรพสัตว์ใต้หล้าอย่างเหนือชั้นไร้ผู้ต้าน!
จะว่าไปแล้ว ความรู้สึกของการได้วางท่าข่มผู้อื่นนี่มันช่างสะใจจริงๆ!