กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 248: วสันต์!! สารท!! จั๊กจั่น!!
โจวยวิ๋นสูดหายใจเข้าลึก สะกดข่มความตระหนกในใจและโลหิตลมปราณที่พลุ่งพล่านเอาไว้อย่างสุดกำลัง
เขาหันกายกลับมาเผชิญหน้ากับหลงอ้าวเทียน ในดวงตาสีฟ้าครามดุจน้ำแข็งคู่นั้น หามีความหวาดกลัวและสิ้นหวังอย่างที่หลงอ้าวเทียนคาดคิดไม่ ทว่ากลับราบเรียบสงบนิ่งจนไร้ก้นบึ้ง
"เจ้าคิดว่า... เจ้ากุมชัยชนะไว้ในกำมือแล้วงั้นหรือ?" น้ำเสียงของโจวยวิ๋นแผ่วเบายิ่ง ทว่าแฝงไว้ด้วยพลังทะลวงผ่านอันน่าประหลาด
ฝีเท้าที่ย่างสามขุมเข้ามาของหลงอ้าวเทียนชะงักไปเล็กน้อย เลิกคิ้วขึ้น นัยน์ตาสีทองทอประกายประหลาดใจวูบหนึ่ง
"โอ้?" เขากวาดสายตามองสำรวจโจวยวิ๋นตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังมองสิ่งแปลกใหม่ "ถึงขั้นนี้แล้ว เจ้ายังคิดจะเล่นลูกไม้อันใดอีก? หรือว่า... เจ้ายังมีไพ่ตายซ่อนอยู่อีกรึ?"