กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 182 เหยาปู้เหวยเดือดดาลสุดขีด!
"น่าหนวกหู!"
สุรเสียงของโจวยวิ๋นดุจดั่งสายลมหนาวแห่งจิ่วยิว แช่แข็งความอึกทึกครึกโครมในพริบตา สายตาของเขาคมกริบดั่งลิ่มน้ำแข็งทิ่มแทงไปยังเหยาปู้เหวย มุมปากยกยิ้มเย้ยหยันและดูแคลนอย่างไม่คิดปิดบัง
"เจ้าเป็นสุนัขบัดซบที่มุดหัวออกมาจากซอกหลืบไหน ถึงคิดว่ามีคุณสมบัติพอจะมาท้าทายข้า?"
"เจ้า...!" โจวยวิ๋นยื่นนิ้วออกไป นิ้วกลางชี้เบาๆ ไปยังเหยาปู้เหวยที่อยู่สุดขอบฟ้าไกล แววตาเปี่ยมล้นด้วยความเหยียดหยาม
"ยังไม่มีคุณสมบัตินั้น!"
...
การหยามเกียรติอย่างโจ่งแจ้งนี้ ดุจดั่งเหล็กนาบไฟร้อนลวกที่ประทับลงบนเส้นประสาทแห่งความทรนงที่สุดของเหยาปู้เหวยอย่างรุนแรง!