กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 162 หลบหนีหมื่นลี้ เสี้ยวประกายแห่งความหวัง!!
คำสามคำนี้เปรียบประดุจอัสนีบาตเก้าชั้นฟ้า ระเบิดกึกก้องขึ้นในห้วงสมองของเขา!
เรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไร?
เรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไรกัน?
จิตใต้สำนึกสั่งให้เขาปฏิเสธในทันที!
ทว่าเขารู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่มีเหตุผลอันใดที่จะต้องโป้ปดตนเองเลยแม้แต่น้อย!!!
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ความหยิ่งทรนงก่อนหน้านี้ของเยี่ยเฉินพลันมลายหายไปจนสิ้น ทั้งร่างราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง ยืนเหม่อลอยอยู่กับที่อย่างโง่งม!!
โจวยวิ๋นผู้นั้นที่เคยเอาชนะเขาเมื่อไม่กี่ปีก่อน... ยามนี้กลับอยู่ขั้นนักบุญแล้วงั้นหรือ?!
ส่วนตัวเขาเยี่ยเฉิน เมื่อครู่ยังคงกระหยิ่มยิ้มย่องที่ดีใจกับการทะลวงสู่ขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นแปด ยังคงวาดฝันอันแสนหวานว่าจะเหยียบย่ำโจวยวิ๋นให้จมดิน...
"ช่างน่าขันสิ้นดี!!"