กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 161: เยี่ยเฉินตาค้าง!
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับตาข่ายฟ้าดินร่างแหพิภพที่เหล่ายอดฝีมือขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงหลายสิบคนร่วมมือกันวางค่ายกล หลงกงยังคงลอยนิ่งอยู่กลางเวหา แสงสีทองไหลเวียนทั่วร่าง ท่อนบนเปลือยเปล่าแลเห็นกล้ามเนื้อปูดโปนเป็นมัด ลวดลายเกล็ดมังกรผลุบโผล่อยู่ใต้ผิวหนัง แผ่ซ่านกลิ่นอายแห่งพละกำลังอันบริสุทธิ์และดั้งเดิมออกมาอย่างเต็มเปี่ยม!!
"สยบ!"
สิ้นเสียงบัญชา ประกายกระบี่ดั่งสายน้ำตก อัสนีเพลิงประสานร้อยรัด โซ่อาคมผูกพันพันธนาการ!
ห้วงมิติถูกพลังงานอันบ้าคลั่งฉีกกระชากจนเกิดเป็นรอยแยกสีดำระแหง พลังทำลายล้างที่มากพอจะลบล้างปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปให้ดับสูญได้ในพริบตา โหมซัดกระหน่ำจากแปดทิศสี่ด้านเข้าใส่ร่างสีทองอันเล็กจ้อยตรงใจกลางอย่างบ้าคลั่ง!
มุมปากของหลงกงยกยิ้มขึ้นเป็นรอยเหยียดหยาม
เขาไม่แม้แต่จะหลบเลี่ยง ทั้งยังไม่ร่ายอิทธิฤทธิ์วิชาเวทอันวิจิตรตระการตาใดๆ เพียงสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างแรงเฮือกหนึ่ง!
"หึ่ง——!"