กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 138: หานจอมเผ่นตกตะลึงอย่างหาใดเปรียบ!! ขั้นนักบุญในวัยเพียงสิบกว่าปี?
กลิ่นอายโกลาหลค่อยๆ สลายไป โจวยวิ๋นลืมตาขึ้นช้าๆ ภายในดวงตาราวกับมีดวงดารานับหมื่นพันโคจรหมุนเวียน!
เขาผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมาเบาๆ กลิ่นอายนั้นพลันแปรเปลี่ยนเป็นมังกรแท้หยินหยาง บินวนเวียนอยู่ในห้องลับฝึกตนหลายรอบก่อนจะค่อยๆ เลือนหายไป
"ถึงเวลาออกจากด่านกักตนแล้ว!"
โจวยวิ๋นพึมพำกับตนเองเสียงแผ่ว
การปิดด่านกักตนในครานี้ แม้จะผ่านพ้นไปเพียงไม่กี่ปี ทว่าตบะที่ก้าวกระโดดขึ้นอย่างมหาศาลกลับทำให้โจวยวิ๋นรู้สึกคล้ายกับผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานนับปีมิถ้วน
ใช่แล้ว!
คนอื่นบำเพ็ญเพียร ยามคิดจะทะลวงผ่านแต่ละขั้นย่อยล้วนต้องใช้เวลานานนับร้อยปี
ทว่าโจวยวิ๋นเล่า?