บทที่ 136: สรรพสวรรค์มิใช่เพียงมิติภพล่างหรอกหรือ?

บทที่ 136: สรรพสวรรค์มิใช่เพียงมิติภพล่างหรอกหรือ?

"ตูมมม——!!!"

เศษน้ำแข็งสาดกระจาย ไอเย็นเยียบแผ่ซ่าน ทว่าในความว่างเปล่านั้นกลับไร้สิ่งใด

"ตาเฒ่าม่อ เจ้าเป็นบ้าอะไรขึ้นมา?" เถี่ยอู๋ซินขมวดคิ้วกล่าว

ต้วนจิ่วเซียวก็เผยสีหน้าไม่สบอารมณ์เช่นกัน "ทำท่าตื่นตูมตกอกตกใจ คิดจะขู่ขวัญผู้ใดกัน?"

ม่อเทียนจีขมวดคิ้วแน่น เอ่ยเสียงขรึม "พวกเจ้า... ไม่รู้สึกเลยรึ? เมื่อครู่นี้มีสายตาคู่หนึ่งกำลังแอบมองพวกเราอยู่..."

"สายตารึ?" ซูหมิงเยวี่ยแค่นหัวเราะเบาๆ "มิใช่ว่าเจ้าถูกพลังเต๋าสวรรค์ของโลกฝั่งนี้สะเทือนจนเลอะเลือนไปแล้วหรอกนะ?"