บทที่ 133 หลงอ้าวเทียนผู้ร่อแร่ใกล้ดับสูญ!

บทที่ 133 หลงอ้าวเทียนผู้ร่อแร่ใกล้ดับสูญ!

โลกเซียน แดนสวรรค์ชื่อเหยียน!

สุริยันเซียนเก้าดวงย้อมทะเลเมฆจนกลายเป็นสีเลือด ชุดคลุมสีขาวของหลงอ้าวเทียนชุ่มโชกไปด้วยโลหิตนานแล้ว บาดแผลที่แขนขวาของเขาลึกจนมองเห็นกระดูก เลือดมังกรสีทองหยดลงบนชั้นเมฆ แผดเผาจนเกิดเป็นหลุมกลวงทีละหลุม

"ค่ายกลสะกดเซียนเสวียนหมิง——สำแดงเดช!!!"

สิ้นเสียงตวาดก้อง เสาน้ำแข็งทมิฬเจ็ดสิบสองต้นพลันผุดขึ้นมาจากความว่างเปล่า ไอเย็นยะเยือกแช่แข็งทะเลเมฆในรัศมีหนึ่งพันลี้ลงในชั่วพริบตา!!

หลงอ้าวเทียนหลบหลีกไม่ทัน ขาซ้ายถูกแท่งน้ำแข็งแทงทะลุ ครรภ์เซียนสูงสุดจึงเปล่งแสงสีทองออกมาฟื้นฟูบาดแผลในทันที ทว่าความเร็วกลับช้าลงกว่าเดิมไปสามส่วน!!

"สมแล้วที่เป็นความหวังสุดท้ายของเผ่ามังกร"