บทที่ 132 อาซิวหลัวซือ ข้าชนะแน่แล้ว!!

บทที่ 132 อาซิวหลัวซือ ข้าชนะแน่แล้ว!!

เจียงเป่ยเสวียนกระแอมไอแก้เก้อสองสามครา สีหน้ายิ่งฉายแววจนใจ:

"อาซิวหลัวซือ เจ้าจะมาจากที่ใดคุณชายผู้นี้หาได้สนใจไม่ เจ้าจะเป็นใครคุณชายผู้นี้ก็หาได้สนใจเช่นกัน ส่วนเป้าหมายที่เจ้าเข้าหาข้าเล่า? แท้จริงแล้วเจ้าต้องการสิ่งใดกันแน่?"

สีหน้าของเจียงเป่ยเสวียนพลันเย็นชาลง

เขาไม่อาจเข้าใจได้อย่างแท้จริงว่าอีกฝ่ายต้องการสิ่งใดกันแน่

"พูดมาเถอะ อย่างไรเจ้าถึงจะยอมปล่อยข้าไป?"

"นายท่าน ข้าประจบเอาใจท่านถึงเพียงนี้ เหตุใดยังทรงเศร้าหมองอยู่อีกเล่า? นายท่านผู้ยิ่งใหญ่ของข้า! อาซิวหลัวซือข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ที่สุดของท่าน รู้สึกปวดใจยิ่งนัก!"

"หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้!"

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายตั้งท่าจะพร่ำพรรณนาไม่หยุด เจียงเป่ยเสวียนจึงรีบเอ่ยขัดขึ้นมา