ตอนที่ 0148

⬢⬢⬢

ตอนที่ 148 ยอมประนีประนอมเพื่อลูกสาว

เถียนเสี่ยวม่านพาลูกสาวหันหลังเดินเข้าโถงทางเดิน ขึ้นตึกกลับบ้าน

วินาทีที่ปิดประตู ความตื่นตระหนกที่เกร็งมาตลอดทั้งคืนก็ค่อย ๆ จางหายไป ทว่าความหนักอึ้งในใจกลับไม่ได้ลดน้อยลงเลย

ท่าทางของอันอันที่ร้องไห้บอกว่ากลัวพ่อกับแม่หย่ากันเมื่อครู่นี้ เปรียบเสมือนเข็มเล่มเล็กที่ทิ่มแทงลงบนใจเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เธอก้มตัวลงเช็ดคราบน้ำตาที่ยังหลงเหลืออยู่บนใบหน้าของลูกสาวจนสะอาด แล้วปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“อันอันไม่ต้องกลัวนะ นอนหลับให้สบาย พ่อกับแม่ไม่ทะเลาะกันแล้ว”

อันอันกอดแขนเถียนเสี่ยวม่านไว้แน่น ศีรษะเล็ก ๆ ซบลงบนหน้าอกของเธอ พึมพำเสียงเบา “แม่คะ หนูไม่อยากให้พวกคุณหย่ากัน”

“แม่รู้แล้ว” เถียนเสี่ยวม่านถอนหายใจเบา ๆ น้ำเสียงอ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยความอ่อนแรง