เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296 ใช่แล้ว หากเรียนรู้ตำราพิชัยสงครามนี้ ท่านก็สามารถรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่งได้ (ขอรับการสนับสนุน)
“พี่ป๋อหลิง ท่านอย่าได้ซ้ำเติมข้าเลย”
เถียนจี้ที่อยู่ข้างๆ กล่าวด้วยท่าทางห่อเหี่ยว “ข้ากับท่านอ๋องมีฝีมือต่างกันมาก ทุกครั้งที่แข่งม้า ข้าก็แพ้ตลอด”
ซุนปินกลับกล่าวว่า “พี่จื่อชี เรื่องนี้ต้องดูว่าแข่งอย่างไร จริงๆ แล้วข้าได้สังเกตดูแล้ว ฝีมือการบังคับม้าของท่านไม่ได้ด้อยไปกว่าท่านอ๋องเลย ที่ท่านแพ้ เป็นเพราะม้าของท่านมีความเร็วไม่เท่าม้าของท่านอ๋องเท่านั้นเอง”
“นี่แหละคือประเด็นสำคัญ”
เถียนจี้กล่าวอย่างทอดถอนใจ “ก็เพราะม้าของข้าไม่ดีเท่าของท่านอ๋อง ข้าถึงได้แพ้อย่างไรเล่า”
ทว่าซุนปินกลับส่ายหน้าอีกครั้ง “ม้าไม่ดีเท่าท่านอ๋อง ก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องแพ้เสมอไป พี่จื่อชี ท่านทำตามที่ข้าบอก ข้ารับรองว่าการแข่งม้าครั้งนี้ ท่านชนะแน่”
“จริงหรือ?”
เถียนจี้กึ่งเชื่อกึ่งสงสัย แต่ก็ยังตัดสินใจทำตามคำแนะนำของซุนปิน
หลังจากนั้น