เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 เรียนตำราพิชัยสงครามเล่มนี้แล้ว ข้าจะสามารถรวมแผ่นดินเป็นหนึ่งได้หรือไม่ (โปรดกดติดตาม)
“แม่เจ้าโว้ย นี่มันตำราพิชัยสงครามของจริง!”
“นี่... นี่มัน...”
แม้ก่อนหน้านี้ทุกคนจะทราบกันดีว่าซุนวูกำลังเขียนตำราพิชัยสงครามอยู่ แต่เนื้อหาที่เปิดเผยออกมาในรายการก่อนหน้านี้เป็นเพียงบทสรุปกว้างๆ เท่านั้น
เช่นคำกล่าวที่ว่า “แม้แผ่นดินจะสงบสุข แต่หากลืมการศึกย่อมมีภัย” หรือ “แม้ประเทศจะใหญ่โต แต่หากกระหายสงครามย่อมล่มสลาย”
คำกล่าวเหล่านี้แม้จะมีเหตุผล แต่ก็ดูสูงส่งเกินไปจนผู้คนทั่วไปยังไม่ค่อยเข้าใจ หรือจะพูดให้ถูกคือ เข้าใจในเชิงตรรกะ แต่ไม่รู้จะนำไปปฏิบัติจริงอย่างไร หรืออาจมองว่าเป็นเพียงวาทะปรัชญาที่ทำได้เพียงชื่นชม แต่ไม่มีประโยชน์ในเชิงยุทธวิธี
ทว่า... ตำราพิชัยสงครามของซุนวู ไม่ได้มีเพียงทฤษฎี แต่ยังมีหลักการที่นำไปปฏิบัติได้จริงมากมาย ดังเช่นในบท “มู่กง” (กลยุทธ์การรุก) นี้
“‘การใช้กำลังทหารนั้น การทำให้ศัตรูยอมจำนนทั้งประเทศถือเป็นยอดกลยุทธ์ การใช้กำลังเข้าตีจนแตกพ่ายถือเป็นรอง...’ เอิ่ม พี่น้องครับ มีใครช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมว่าประโยคนี้หมายความว่าอย่างไร?”