เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
**บทที่ 243: ทรัพย์ล้ำค่าแห่งปฐพี ยอดคนแห่งแดนดิน (โปรดกดติดตาม)**
“ด้วยเกียรติอันสูงส่งของท่านผู้ว่าฯ เหยียน ข้าพเจ้าจึงได้เดินทางไกลมาเยือน ด้วยแบบอย่างอันงดงามของท่านอวี่เหวินแห่งซินโจว ข้าพเจ้าจึงได้หยุดพักชั่วคราวในม่านบังตา ยามวันหยุดสิบวันมาถึง เพื่อนพ้องผู้รู้ใจต่างมารวมตัวกันดั่งหมู่เมฆ การต้อนรับจากแดนไกล แขกผู้มีเกียรติเต็มห้องโถง! ดั่งมังกรทะยานหงส์ร่อน คือบทกวีของบัณฑิตเมิ่ง ดั่งสายฟ้าสีม่วงและน้ำค้างแข็งสีคราม คือคลังอาวุธของท่านแม่ทัพหวัง บิดาข้าพเจ้าเป็นเจ้าเมือง เส้นทางนี้จึงผ่านดินแดนอันเลื่องชื่อ เด็กน้อยอย่างข้าพเจ้าจะรู้อันใด ได้เพียงมาร่วมงานเลี้ยงอันทรงเกียรตินี้ด้วยความนอบน้อม”
เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหว
“บทความอมตะ นี่มันบทความอมตะชัดๆ”
“สุดยอดเกินไปแล้ว ข้าอยากจะบอกว่าบทความนี้มันงดงามจนแทบหยุดหายใจ”
“อืม นี่เป็นบทความที่งดงามที่สุดเท่าที่ข้าเคยอ่านมาเลย ว่าแต่... สิ่งนี้เรียกว่าร้อยแก้วหรืออะไรนะ?”
“หัดเรียนรู้ไว้ นี่ไม่ใช่ร้อยแก้ว แต่นี่เรียกว่า ‘เพี่ยนเหวิน’ (บทความแบบคู่ขนาน)”
“เพี่ยนเหวิน? หมายความว่าอย่างไร?”