กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 237 เหวินเทียนเสียง ชีวิตนี้ใครบ้างไม่ตาย (โปรดกดติดตาม)
“วันนี้ได้อ่านบทกวีของลู่โหยวแล้วร้องไห้จริงๆ”
“ฉันก็เหมือนกัน ไม่นึกเลยว่าราชวงศ์ซ่งใต้ที่อ่อนแอขนาดนั้น จะยังมีกวีอย่างลู่โหยวปรากฏตัวขึ้นมาได้”
“ก่อนหน้านี้มีซินชี่จี๋ ตอนนี้มีลู่โหยว ฉันอยากจะถามว่าผู้บริหารราชวงศ์ซ่งมัวเมากันถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
อันที่จริง ตอนที่ทุกคนได้ทำความรู้จักกับซินชี่จี๋ ต่างก็รู้สึกเจ็บปวดใจอย่างที่สุด
ทว่าผลงานกลอนฉือของซินชี่จี๋นั้นมักจะมีความลึกซึ้งสูงส่ง บางบทก็เข้าใจยาก
คนทั่วไปบางคนอาจจะไม่เข้าใจความหมาย
หลายคนทำได้เพียงรู้สึกว่าซินชี่จี๋นั้นเปี่ยมด้วยพรสวรรค์ เก่งทั้งบุ๋นและบู๊
แต่ลู่โหยวกลับต่างออกไป
ประการแรก ตำแหน่งขุนนางของลู่โหยวไม่เคยสูงส่งนัก