กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167: ท่านอาจารย์หยางหมิง ผู้เป็นอมตะตลอดกาล
ในโลกนี้มีนักปราชญ์อยู่สองคนครึ่ง
สองคนนั้นคือ ขงจื๊อ และ เมิ่งจื๊อ
ส่วนอีกครึ่งคนนั้น... ก็คือ หวังหยางหมิง
เหตุผลที่ยกย่องหวังหยางหมิงว่าเป็นเพียง "ครึ่งคน" นั้น เป็นเพราะ "วิชาจิต" (心学) ที่เขาค้นพบระหว่างการ "บรรลุธรรมที่หลงฉ่าง" (龍場悟道)
หากจะกล่าวให้ถูกต้อง วิชาจิตไม่ใช่สิ่งที่หวังหยางหมิงเป็นคนแรกที่เสนอขึ้นมา
ก่อนหน้านี้ เคยมีปราชญ์หลายท่านได้กล่าวถึงวิชาจิตไว้บ้างแล้ว
ทว่าวิชาจิตในยุคนั้นยังไม่ชัดเจนนัก และไม่สามารถโน้มน้าวใจผู้คนส่วนใหญ่ได้
แต่หลังจากที่หวังหยางหมิงผ่านการ "บรรลุธรรมที่หลงฉ่าง" เขาก็เกิดความเข้าใจอย่างถ่องแท้ และผลักดันวิชาจิตไปสู่จุดสูงสุด
"อาจารย์เจียงหนิงครับ 'จิต' คืออะไร?"