กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 159 ท่านคือเซียนตกสวรรค์ (โปรดกดติดตาม)
“อาจารย์เจียงหนิงครับ หลี่ไป๋เป็นนักพรตเต๋าจริงๆ หรือครับ?”
“ใช่แล้ว”
“นักพรตเต๋าคนหนึ่งจะมีความสามารถสูงส่งขนาดนี้เชียวหรือ?”
“ก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว ผมเองก็เป็นนักพรตเต๋าเหมือนกัน ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน?”
“อาจารย์เจียงหนิงครับ อย่าล้อเล่นเลยครับ”
“เอาล่ะๆ ถ้าไม่พูดถึงผม ปรมาจารย์ลวี่ต้งปินก็เป็นนักพรตเต๋าไม่ใช่หรือ? หวังฉงหยาง จางซานเฟิง ก็เป็นนักพรตเต๋าเช่นกัน พวกเขาไม่ได้แค่เป็นนักพรตเต๋าที่เก่งกาจเท่านั้น แต่ระดับการแต่งกวีของพวกเขาก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน”
“ตกลงครับ ตกลง”
แม้ความจริงข้อนี้จะดูยอมรับได้ยากสักหน่อย
แต่บางครั้ง มันก็อาจจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ