กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 288 ผู้ใดเด็ดศีรษะเสิ่นซานได้ มีรางวัลใหญ่!
“พวกสวะไม่ได้ความ คนตั้งมากมายขนาดนั้น ยังปล่อยให้เสิ่นซานรอดชีวิตกลับมาได้อีก!”
หลังจากเสิ่นอวิ๋นหวยจากไป เว่ยหู่ก็เดือดดาลจนทุบโต๊ะเสียงดังสนั่น
“ท่านแม่ทัพโปรดระงับโทสะ ตอนนี้เสิ่นซานเหลือตัวคนเดียวแล้ว วันหน้าค่อยหาโอกาสใหม่ก็ยังไม่สาย” เฉินหย่งเอ่ยปลอบ
“อยู่ในค่ายทหารยิ่งลงมือยากขึ้น จะปล่อยให้มันมาทำลายการใหญ่ของพวกเราไม่ได้เด็ดขาด” เว่ยหู่กำชับเสียงกร้าว
“ท่านแม่ทัพโปรดวางใจ ผู้ที่ล่วงรู้เรื่องนี้ล้วนเป็นคนสนิทของพวกเราทั้งสิ้น”
เสิ่นซานกลับมายังกระโจมค่ายของตน พลันที่เพิ่งถอดเกราะออก ทหารชั้นผู้น้อยนายหนึ่งก็ก้าวเข้ามา เสิ่นอวิ๋นหวยสัมผัสได้ เขาจึงรินน้ำสองถ้วยอย่างไม่รีบร้อน
เขาเงยหน้ามองทหารชั้นผู้น้อยตรงหน้า พลางเลื่อนน้ำถ้วยหนึ่งไปให้ “เจ้าเป็นถึงลูกชายของอัครมหาเสนาบดีหนานเชียวรึ”
หนานอวี้คุ้นเคยกับค่ายทหารเป็นอย่างดี การจะปลอมตัวเข้าออกย่อมมิใช่เรื่องยากเย็นอันใด