ตอนที่ 221 ข้าก็ยี่สิบห้า

ตอนที่ 221 ข้าก็ยี่สิบห้า

วันรุ่งขึ้น

ซูซื่อถือหนังสือหย่าสามีไปประทับตราที่ที่ทำการทางการ ซึ่งก็ไม่ราบรื่นดังคาดจริง ๆ

ตอนแรกนางให้อิ๋นเป่าถือหนังสือมา แต่ทางการนอกจากจะไม่ยอมประทับตราแล้ว ยังด่าทออิ๋นเป่าไปยกหนึ่ง อิ๋นเป่าจึงร้องไห้กลับไป

ซูซื่อโมโหไม่น้อย

ดังนั้น นางจึงมาด้วยตนเอง

พวกขุนนางเหล่านี้ นางย่อมเข้าใจดีที่สุด ก็แค่คิดอยากจะรีดไถเงินทองให้มากขึ้นเท่านั้น

ซูซื่อนำเงินบริสุทธิ์ 500 ตำลึงมาด้วย แล้ววางลงตรงหน้าเจ้าเมือง “ท่าน ชาวบ้านอย่างข้ากับเวินจือหลี่หมดวาสนาต่อกันแล้ว ตัดขาดบุญคุณความสัมพันธ์ พวกเราตัดสินใจแยกทางกัน จากนี้ต่างคนต่างมีความสุข หนังสือฉบับนี้ยังต้องให้ทางการประทับตราเก็บเข้าแฟ้มเอกสาร ขอท่านเจ้าเมืองโปรดอำนวยความสะดวกให้ข้าด้วย”

ขณะพูด มือข้างหนึ่งของนางก็ถือพัดกก แล้วค่อย ๆ ผลักเงินบริสุทธิ์ข้ามไป