กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 110 ปากไปให้วัดทำพิธีเบิกเนตรมาหรือ?
“เพียงเกิดความรู้สึกลึกซึ้งก็รังสรรค์บทกวีอันยอดเยี่ยมปานนี้ออกมาได้ เจ้าจะรู้หรือไม่ว่าข้าริษยาเพียงใด!”
“หากข้ามีความรู้ความสามารถเพียงครึ่งหนึ่งของเจ้า ก็คงไม่ถูกท่านแม่เคี่ยวเข็ญให้ปักผ้าอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันแล้ว”
เห็นหรือไม่เล่า
นี่ต่างหากคือรัศมีอันพึงมีของนางเอก
เวินจิงจิงเชิดหน้ายืดอก “พวกเจ้าอย่าได้เอ่ยชมข้าอีกเลย ก็แค่บทกวีสองวรรคเท่านั้น พี่หญิงใหญ่ของข้าเองก็โดดเด่นยิ่งนัก แม้จะแต่งบทกวีเป็นก็สู้พี่หญิงใหญ่ของข้าที่มีเงินทองหมื่นพวงเงินมิได้หรอกนะ”
น้ำเสียงใสซื่อของนางฟังดูไร้เจตนาร้ายอย่างยิ่ง
นางเองก็ริษยายิ่งนัก!
แต่นางเอ่ยออกมามิได้
ท่องบทกวีคร่ำครึสองวรรคจะไปยากอันใด?