กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 109 สามีภรรยาพวกเจ้าได้พร้อมหน้ากันเสียที
เสิ่นอวิ๋นหวย: “...”
แทงใจดำจริง ๆ พี่สะใภ้
แม้เขาจะมากรัก แต่มิได้มั่วเสียหน่อย
เสิ่นอวิ๋นหวยรู้สึกว่า ตนเองยังคงรักนวลสงวนตัวอยู่
“บทกวีที่สืบทอดมานับพันปี จะไม่ดีได้อย่างไร”
“การกลั่นกรองทางวัฒนธรรมนับพันปี ล้ำลึกกว้างใหญ่ วรรคทองเช่นนี้มีอยู่เกลื่อนกลาด ที่สร้างความตราตรึงใจให้ยุคหลังยิ่งนับไม่ถ้วน”
“ขโมยบทกวีของคนรุ่นก่อนมาใช้ สวมรอยเป็นหญิงผู้มีพรสวรรค์ ดวงจิตวิญญาณจากยุคหลังอย่างเวินจิงจิงผู้นี้ กระทั่งท่องบทกวีทั้งบทให้ครบถ้วนยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ”
“หน้าหนายิ่งนัก ช่างกล้าพูดว่าตนเองเป็นผู้ประพันธ์”
เสิ่นอวิ๋นหวยตื่นตะลึงแล้ว