ตอนที่ 91 จงใจผูกมิตร

พอลุกจากเตียงอีกครั้ง หนิงโหย่วก็รู้สึกพึงพอใจ ดูเหมือนว่าพอได้นอนขี้เซาต่ออีกหน่อยแล้วคนทั้งร่างก็พลอยรู้สึกสบายเนื้อสบายตัว อารมณ์ก็ดีตามไปด้วย

ฮั่วเหย่ต้มเส้นหมี่ข้าวรสเปรี้ยวเผ็ดให้เธอหนึ่งชาม หนิงโหย่วกินแล้วรู้สึกเพียงว่ารสชาติดีทีเดียว

เธอยิ้มพลางเอ่ยกับฮั่วเหย่ “ฝีมือนายชักจะดีวันดีคืนแล้วนะ”

ฮั่วเหย่เลิกคิ้ว “ฉันยังต้องพยายามต่อไป ต้องเรียนรู้ให้มากกว่านี้อีก”

น้ำเสียงนี้แฝงความหยอกล้อและความภาคภูมิใจอยู่บ้าง เอาใจหนิงโหย่วจนสำเร็จ

หลังมื้ออาหาร แน่นอนว่าหนิงโหย่วไม่อยากนอนกลางวันแล้ว พอเธอเก็บกวาดเสร็จก็เตรียมจะไปหมู่บ้านตระกูลสวีพร้อมกับฮั่วเหย่ อาศัยช่วงสองวันนี้ที่ว่างอยู่ไปหาซื้อวัตถุดิบสดใหม่บ้าง ขืนกินแต่ของแห้งกับของหมักดองพวกนั้นตลอดก็เลี่ยนง่ายเหมือนกัน