เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เร็วเข้า ๆ ทุกคนออกแรงฮึดอีกนิด”
“ทุกคนเหนื่อยกันแล้ว อดทนอีกหน่อยนะ!”
“เร่งเก็บเกี่ยวสำคัญที่สุด นี่มันเกี่ยวกับเสบียงอาหารตลอดทั้งปีของพวกเราเชียวนะ!”
เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวสารพัดจากข้างนอก หนิงโหย่วกับคนอื่น ๆ ก็เริ่มอยู่ไม่สุขแล้วเช่นกัน
เซี่ยจี้หงหันไปมองหนิงโหย่ว “พี่หนิงโหย่ว พวกเราออกไปช่วยด้วยดีไหม”
“นั่นสิ งานพวกนี้อย่างมากพวกเราค่อยมาทำงานล่วงเวลาทีหลังก็ได้” เหอกุ้ยชิงก็เอ่ยขึ้นเช่นกัน
ในยุคสมัยนี้ ความรู้สึกรักเกียรติภูมิส่วนรวมของผู้คนส่วนใหญ่ยังคงแรงกล้ามาก หนิงโหย่วคิดว่าถ้าเป็นโลกใบเดิมก่อนที่เธอจะข้ามมิติมา ย่อมไม่มีทางมีพลังฮึดสู้แบบนี้แน่นอน ทว่าก็พอจะเข้าใจได้ เพราะแท้จริงแล้วการเร่งเก็บเกี่ยวนั้นเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของทุกคน
หนิงโหย่วจึงกล่าวว่า “ได้ พวกเราไปกันก่อนเถอะ”