ตอนที่ 12 บนกระดานประกาศ

ขณะที่เริ่มเข้าสอนหนิงโหย่วเดิมทีคิดว่าตัวเองจะตื่นเต้น ทว่าพอยืนอยู่บนโพเดียมหน้าชั้นเรียนก็พบว่ามันก็แค่นั้นเอง ความรู้สึกตื่นเต้นหายวับไปจนหมดสิ้น

เธอคิดว่าทั้งชาติก่อนและชาตินี้ตัวเองก็เป็นครูมาโดยตลอด ดูเหมือนจะไม่จำเป็นต้องตื่นเต้นอะไรเป็นพิเศษจริง ๆ ที่นี่ก็คือสถานที่ที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดีไม่ใช่หรือ

“เอาละ เริ่มเรียนได้ สวัสดีนักเรียนทุกคน ฉันเป็นครูคณิตศาสตร์คนใหม่ของพวกเธอ ฉันแซ่หนิง ต่อไปพวกเธอเรียกฉันว่าครูหนิงก็พอ”

หนิงโหย่วแนะนำตัวไปพลาง เขียนนามสกุลของตนเองลงบนกระดานดำไปพลาง

นักศึกษาชั้นมัธยมหนึ่งบางคนอาจจะค่อนข้างซุกซนไปบ้าง แต่คงเพราะมีความกลัวครูเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงไม่ได้เกิดเรื่องวุ่นวายที่ยากจะรับมือเป็นพิเศษ เพียงแค่มีเด็กบางคนไม่ค่อยยอมตั้งใจฟังเท่านั้น