เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนิงโหย่วคิดในใจว่าไม่ว่าเมื่อไหร่หญิงสาวที่แสร้งทำตัวอ่อนแอบอบบางก็มักจะได้รับความสงสารเห็นใจจากผู้คนเสมอ ครูโหวอยู่ห้องทำงานเดียวกับเธอ หนิงโหย่วไม่เชื่อหรอกว่าครูโหวจะไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังของเรื่องนี้ ถึงกับยังก้าวออกมาปกป้อง
หนิงโหย่วมองดูฮั่วเหย่ที่เดินจากไปแล้ว ก็รู้ได้ทันทีว่าฮั่วเหย่ไปที่ฝ่ายการเมือง ดังนั้นเธอจึงไม่พูดอะไร ได้แต่ยืนอยู่ตรงนี้
อธิการบดีเฉียนก็ขี่จักรยานด้วยตัวเองมาถึงเช่นกัน พอมองเห็นหูชุนเหมยที่ยืนปาดน้ำตาอยู่ตรงนั้น สีหน้าก็พลันเย็นชาลง “หูชุนเหมย ทำไมเธอยังอยู่ที่นี่อีก!”
หลังจากหูชุนเหมยมองเห็นอธิการบดีเฉียนก็รู้สึกร้อนตัวอยู่บ้าง ดวงตากลอกไปมา “ฉันก็แค่อยากจะมาดูว่าใครได้เป็นครูคณิตศาสตร์คนใหม่ ไม่นึกเลยว่าจะถูกสหายหนิงมุ่งเป้าใส่”