เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 ลืมตาดูโลก: เจ้าก้อนแป้งตัวน้อย สวี่หวยซี
คืนแรกที่มาถึงเมืองหลาน ชู่โย่วฮวนนอนหลับสนิทอย่างที่ไม่ค่อยได้เป็นในฤดูร้อนอันอบอ้าว อุณหภูมิกลางวันและกลางคืนที่นี่ต่างกันมาก ตอนกลางคืนยังต้องห่มผ้านวมบางๆ ซึ่งเย็นสบายกว่าที่เมืองจิงมากนัก
เช้าวันรุ่งขึ้นเธอตั้งใจตื่นแต่เช้าตรู่ เพราะเมื่อวานตอนนั่งคุยกัน เธออาสาจะมาเดินเล่นเป็นเพื่อนพี่สะใภ้ ทว่าพอลงมาถึงชั้นล่าง กลับมีคนตัดหน้าเธอไปเสียแล้ว
เมื่อเห็นเงาร่างสูงโปร่งและร่างอวบอิ่มกำลังเดินประคองกันไปรอบๆ ห้องรับแขกอย่างช้าๆ ชู่โย่วฮวนก็ยิ้มมุมปาก ไม่เข้าไปรบกวน แต่เดินเลี่ยงเข้าครัวไปช่วยหลิวซู่ยิงเตรียมอาหารเช้าแทน
พอจัดสำรับเสร็จ การเดินออกกำลังกายของทั้งคู่ก็จบลงพอดี
"พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ มาทานข้าวเช้ากันค่ะ"
ชู่โย่วฮวนขยิบตาหยอกล้อเฉินอวี้ฉิน จนอีกฝ่ายหน้าแดงก่ำ ช่วงนี้สวี่เฉินจางงานยุ่งมาก ปกติคนที่เดินเป็นเพื่อนเธอจึงเป็นพี่หลิง แต่พอแม่กับฮวนฮวนมาถึงเมื่อวาน พี่หลิงก็กลับบ้านไปพักผ่อน พอฮวนฮวนอาสาจะเดินเป็นเพื่อน เธอก็ดีใจมาก
ใครจะรู้ว่าวันนี้สวี่เฉินจางดันมีเวลาว่างขึ้นมาพอดี ตอนแรกเขาบอกว่าจะเดินเป็นเพื่อนเธอสักพัก รอฮวนฮวนลงมาค่อยเปลี่ยนคน แต่ไปๆ มาๆ พอคุยกันเพลิน เธอก็ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท