เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 176 ทนไม่ไหวแล้วเหรอ ที่รัก... อยากขนาดนี้เลย?
ผ้าห่มสีครามขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ ปกปิดความเร่าร้อนใต้ผืนผ้าไว้อย่างมิดชิด
ลำคอระหง แผ่นหลังบอบบาง เอวคอดกิ่ว และสะโพกกลมกลึงต่างขยับไหวอย่างเชื่องช้า ฝืนรับความใหญ่โตที่ค่อยๆ แทรกลึกลงไปทีละน้อย
สวี่เฉินซินจ้องมองใบหน้างดงามราวกับดอกบัวแรกแย้มนั้นเขม็ง ไม่มีท่าทีหลบสายตาหรือขัดเขินเลยสักนิด
เขามองคิ้วเรียวที่ขมวดมุ่น ริมฝีปากล่างที่ถูกขบเม้มจนขึ้นสี และผิวขาวเนียนดุจไขมันแพะที่เริ่มซึมซับไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กจนดูฉ่ำวาว ทว่าเธอก็ยังคงพยายามกลืนกินตัวตนของเขาอย่างตั้งใจ ราวกับอยากมอบทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตให้เขาครอบครอง
วินาทีนั้น หัวใจของเขาราวกับถูกไฟลวก ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วร่างจนสั่นสะท้านลึกถึงจิตวิญญาณ
ความหึงหวงและความขุ่นข้องหมองใจที่เก็บซ่อนมานานหลายวันมลายหายไปในพริบตา
ชายหนุ่มหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะเลื่อนมือไปประคองเอวและสะโพกของเธอแล้วกดลงมาอย่างหนักหน่วง ครอบครองเธอไว้อย่างสมบูรณ์แบบจนแทบไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน
เสียงครางอย่างพึงพอใจดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน จากนั้นเขาก็โน้มตัวลงไปจูบเธออย่างเร่าร้อน ปลายลิ้นแกร่งแทรกผ่านไรฟันเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กแล้วดูดดึงอย่างหนักหน่วง ราวกับกำลังลิ้มรสของหวานชั้นเลิศ