เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171 คืนส่งท้ายปีเก่า: ดอกไม้ไฟสว่างไสว เปิดหน้าต่างสักรอบดีไหม?
"ฉันเองก็เคยเกลียด เคยแค้น และไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคุณถึงใจร้ายและเด็ดเดี่ยวได้ขนาดนั้น"
หน้าต่างปิดไม่สนิท ลมยามค่ำพัดปลายผ้าม่านให้ปลิวไสว แสงสลัวลอดผ่านเข้ามาตกกระทบบนใบหน้าของสวี่เฉินจาง ทอดเงาลึกตรงสันคิ้วคมกริบ
เขาก้มมองเธอ นัยน์ตาสีเข้มเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ไม่อาจคลาย
เฉินอวี้ฉินเผยอปาก คำพูดจุกแน่นอยู่ที่ลำคอราวกับถูกเข็มทิ่มแทง จนเปล่งเสียงใดๆ ไม่ออก
"ผมเองก็เคยคิดว่าจะปล่อยวางดีไหม ถ้าคุณอยากไป ผมก็จะปล่อยคุณไป ยังไงก็ดีกว่าฝืนรั้งคุณไว้ข้างกายแล้วทรมานกันไปทั้งชีวิต"
ขอบตาของเธอร้อนผ่าวพร่ามัวตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ เธอกัดริมฝีปากล่างแน่น ไม่กล้าสบตาเขาตรงๆ ทว่าสวี่เฉินจางไม่ยอมให้เธอหนี ปลายนิ้วอุ่นเชยคางเธอขึ้น หน้าผากของทั้งคู่แนบชิดจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน
"แต่อวี้ฉิน คุณก็มอบความหวังให้ผมอีก คุณไม่ได้ตัดใจเสียทีเดียว สุดท้ายคุณก็ยังใจอ่อน"
การที่เธอตัดสินใจรักษาลูกของเราไว้ในวินาทีคับขัน ทำให้หัวใจที่ใกล้จะพังทลายของเขากลับมาลุกโชนและเบ่งบานขึ้นอีกครั้ง
วินาทีนั้นเขาเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่า ชาตินี้เขาไม่มีวันปล่อยมือเธอไปได้เด็ดขาด