เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 ความในใจที่เอ่ยยาก
อุณหภูมิในบ้านกำลังสบาย สวี่เฉินซินสวมเพียงเสื้อไหมพรมคอเต่าตัวเดียว แขนเสื้อพับขึ้นเล็กน้อยเผยให้เห็นท่อนแขนเรียวยาวได้รูป พอได้ยินคำถาม มือที่วางพาดอยู่บนโต๊ะอาหารพลางหมุนแก้วเหล้าเล่นก็ชะงักกึก
"พี่พูดว่าอะไรนะ"
สายตาของทั้งคู่ปะทะกันกลางอากาศ พอเห็นว่าสวี่เฉินจางไม่ได้มีท่าทีล้อเล่น รอยยิ้มบนมุมปากของสวี่เฉินซินก็ค่อยๆ จางหายไป
แก้วใสถูกวางลงบนโต๊ะ เกิดเสียงกระทบเบาๆ
สองพี่น้องเติบโตมาด้วยกัน ย่อมรู้ไส้รู้พุงกันดี แม้ปกติสวี่เฉินจางจะเป็นคนทำทุกวิถีทางเพื่อเป้าหมายและไม่ค่อยมีกฎเกณฑ์ตายตัวนัก แต่ก็ยังไม่ต่ำช้าถึงขั้นคิดไม่ซื่อกับน้องสะใภ้ตัวเองแน่
เพียงแต่เขานึกไม่ออกจริงๆ ว่าจู่ๆ พี่ชายถามคำถามนี้ขึ้นมาทำไม
กันไว้ดีกว่าแก้
เผชิญหน้ากับการจับผิดของสวี่เฉินซิน สีหน้าของสวี่เฉินจางยังคงเรียบเฉย เขายกแก้วขึ้นดื่มเหล้าที่เหลือจนหมด ก่อนจะพูดต่อ "นายอย่าคิดมาก พี่แค่อยากรู้ว่าทำไมเธอถึงเข้ากับทุกคนได้ดีขนาดนั้น"
เธอเหมือนจะพูดแค่ไม่กี่คำก็ทำให้คนรอบข้างยิ้มแย้มอารมณ์ดีได้แล้ว ความสามารถแบบนี้ไม่ใช่ใครๆ ก็มี