เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 ใจเปรี้ยวปร่า อดไม่ได้ที่จะแง่งอนใส่เขา
ฤดูหนาวของเมืองจิงมักจะโปรดปรานเฉดสีฟ้าใสเยือกเย็นเป็นพิเศษ พอเดินออกมาจากห้างสรรพสินค้า ทิวทัศน์งดงามราวกับสวรรค์บรรจงแต่งแต้มฟิลเตอร์ให้กับเมืองนี้โดยเฉพาะ
ทั้งคู่หิ้วข้าวของพะรุงพะรังมาสมทบกับคนขับรถที่จอดรออยู่ริมถนนตรงเวลา จากนั้นแวะไปกินหม้อไฟทองเหลืองลวกเนื้อ แล้วซื้อเป็ดย่างกลับบ้านอีกสองตัว ก่อนจะพากันนอนพักกลางวันอย่างสบายอารมณ์
เมื่อคืนชู่โย่วฮวนพักผ่อนไม่เพียงพอ พอได้งีบหลับไปตื่นหนึ่งถึงรู้สึกเหมือนกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เธอลุกไปล้างหน้าข้างล่าง โทรศัพท์กลับไปส่งข่าวที่มณฑลหงหนาน กินเป็ดย่างไปครึ่งตัวกับถังหูลู่อีกไม้เล็กๆ ก่อนจะขึ้นไปขลุกอยู่หน้าโต๊ะเขียนหนังสือในห้องนอนกับสวี่เฉินซิน เพื่อวางแผนตกแต่งบ้านใหม่
ติดก็แต่ใครบางคนมือไม้ไม่รู้จักอยู่นิ่ง ตลอดช่วงบ่ายทั้งคู่เลยมัวแต่คลอเคลียกันเสียเป็นส่วนใหญ่ แทบไม่ได้ทำงานเป็นชิ้นเป็นอัน กว่าจะคุยโครงร่างคร่าวๆ จบก็ปาเข้าไปก่อนมื้อเย็น
หลิวซู่ยิงเลิกงานกลับมา เห็นชู่โย่วฮวนซื้อของขวัญเตรียมไว้ให้เธอกับสวี่ลี่หัว ปากก็เอ่ยเกรงใจ แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับปิดไม่มิด
เธอไม่ได้ขาดแคลนของดีๆ แต่สิ่งที่โหยหาคือความรู้สึกที่มีคนคอยนึกถึงและใส่ใจแบบนี้ต่างหาก
ระหว่างรอสวี่ลี่หัวกลับมากินข้าว ทั้งสามคนนั่งคุยเล่นกันบนโซฟา พอรู้ว่าเมื่อเช้าคู่ข้าวใหม่ปลามันแวะไปดูบ้านที่ตรอกหนานอวี่มา หลิวซู่ยิงก็ไม่ได้ว่าอะไร เพียงแต่คงนึกถึงเรื่องเศร้าขึ้นมา สีหน้าจึงหม่นลงเล็กน้อย