เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 แขกไม่ได้รับเชิญ: หน้าด้านเอ่ยปากยืมเงิน
"ทำอะไรกินกันเนี่ย หอมเชียว"
ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในลานบ้าน ชู่ซ่งหรงก็ได้กลิ่นหอมของเนื้อสัตว์ลอยมาเตะจมูก หล่อนอดสูดดมฟุดฟิดไม่ได้ พลางชะเง้อมองเข้าไปในครัวด้วยความอยากรู้อยากเห็น ในใจเริ่มนึกเสียดายที่หลงตามหลิวเถาฮวากลับบ้านไป นึกว่าจะมีของดีให้กิน ที่ไหนได้มีแค่ผัดผักใบเขียวไม่กี่อย่าง ไม่มีเนื้อสัตว์ติดกระทะสักชิ้น กินเข้าไปแล้วจืดชืดไร้รสชาติสิ้นดี
ก็นึกโทษตัวเองที่โง่เง่า ดันลืมไปเสียสนิทว่าวันนี้เป็นวันกลับมาเยี่ยมบ้านของหลานสาว คนรักหน้าอย่างจ้าวชุนหรงมีหรือจะไม่ทำของอร่อยต้อนรับลูกเขยคนใหม่
ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจจนแทบตบขาตัวเองฉาดใหญ่ อยากจะเอ่ยปากถามว่าพอจะมีกับข้าวเหลือให้หล่อนชิมบ้างไหม แต่ก็กระดากปากเกินกว่าจะพูดออกไป
"จะทำอะไรได้ ก็แค่กับข้าวบ้านๆ ทั่วไป กินสองสามคำก็หมดเกลี้ยงแล้ว"
จ้าวชุนหรงดูออกว่าชู่ซ่งหรงคิดอะไรอยู่ จึงสวนกลับเสียงเย็นทันที ก่อนจะปรายตามองหลิวเถาฮวาที่เดินตามหลังเข้ามา ฝ่ายหลังทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธอก็พยายามรั้งไว้แล้วนะ แต่จนปัญญาที่อีกฝ่ายไม่ฟังภาษาคน ดันทุรังจะเดินมาที่นี่ให้ได้ จะให้เธอเอาเชือกมัดตัวไว้หรือไง