เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 เร็วขึ้นอีกหน่อย: ฮวนฮวน ค่อยๆ นั่งลงมา
ไฟในห้องเปิดไว้เพียงดวงเดียว จึงดูริบหรี่ท่ามกลางความมืดมิด แสงสีเหลืองนวลพอมองเห็นใบหน้าของกันและกันได้รางๆ
สวี่เฉินซินหลุบสายตาลง แพขนตายาวสั่นระริกเล็กน้อย ปลายจมูกโด่งเป็นสันถูไถไปกับปลายจมูกของเธอเป็นระยะ ก่อเกิดเป็นความรู้สึกจักจี้ที่ไม่อาจมองข้าม ชู่โย่วฮวนเหลือบมองติ่งหูที่ขึ้นสีแดงระเรื่อของเขา อดเอื้อมมือไปบีบเล่นเบาๆ ไม่ได้ ก่อนจะยิ้มเอ่ยถามซ้ำ "พูดสิคะ"
ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสลงไป เธอก็รู้สึกได้ว่าคนใต้ฝ่ามือตัวแข็งทื่อขึ้นมาอย่างอ่อนไหว จากนั้นมือของเธอก็ถูกเขากุมเอาไว้ สอดประสานนิ้วเข้าด้วยกันแน่น ในที่สุดเขาก็ยอมเอ่ยปากออกมา
"เมื่อกี้..."
"ฮวนฮวนชอบไหมครับ"
สิ้นเสียงคำถาม การกระเพื่อมขึ้นลงของแผงอกสวี่เฉินซินก็รุนแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด สีแดงระเรื่อนั้นยิ่งทวีความเข้มข้นและลามไปทั่วลำคออย่างรวดเร็ว ทว่าดวงตาคู่คมเรียวยาวกลับจ้องมองเธอเขม็งไม่กะพริบ ไม่ยอมพลาดสีหน้าที่เปลี่ยนไปแม้แต่นิดเดียวของเธอ
ทั้งคู่อยู่ใกล้กันมากจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน ไออุ่นร้อนผ่าวจากตัวชายหนุ่มเป่ารดลงบนแก้ม ทำให้ร่างกายของเธออดเกร็งเครียดขึ้นมาไม่ได้ หัวใจที่เพิ่งสงบลงในอกเริ่มเต้นโครมครามขึ้นมาอีกครั้ง
ชู่โย่วฮวนเม้มริมฝีปากแดง เงยหน้าขึ้นสบตาเขาโดยอัตโนมัติ