เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 91 โทรศัพท์: สหายสวี่ คุณคิดถึงฉันไหม
"หัวหน้าเจิงก็รู้ว่าฉันเรียนจบแค่ชั้นมัธยมต้น ไม่ได้จบตรงสาย ยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องเรียนรู้และลองผิดลองถูก ช่วงสั้นๆ นี้ฉันอยากทุ่มเทให้กับการพัฒนาความสามารถเฉพาะทาง ยืนหยัดอยู่กับปัจจุบัน ปรับตัวให้เข้ากับงานนักข่าวทุกส่วน ติดตามเรียนรู้ประสบการณ์จริงจากหัวหน้า เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการทำงานด้วยตัวเองในอนาคตค่ะ"
"แน่นอนว่าเมื่อความสามารถเพิ่มขึ้น ฉันก็หวังว่าในอนาคตจะมีโอกาสก้าวหน้ามากขึ้น และวางแผนปรับเปลี่ยนตามความเหมาะสมค่ะ"
ชู่โย่วฮวนนั่งหลังตรงอยู่บนโซฟา พูดจาไม่อ่อนน้อมจนเกินงามและไม่หยิ่งผยอง แสดงความคิดเห็นอย่างเปิดเผย
ที่จริงสิ่งที่เธอพูดล้วนเป็นคำพูดสำเร็จรูปที่พบได้บ่อยในที่ทำงาน กึ่งจริงกึ่งเท็จ เพราะเธอไม่ใช่เด็กใหม่ในที่ทำงานจริงๆ และไม่ใช่หน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าวงการนี้เป็นครั้งแรก เพียงแต่บางเรื่องพูดออกไปตรงๆ ไม่ได้ และเธอก็ไม่มีทางบอกความจริงของตัวเองให้ใครรู้ สู้พูดจาไพเราะเอาใจหัวหน้าให้มีความสุขดีกว่า
คำพูดพวกนี้หัวหน้าและคนสัมภาษณ์งานในยุคหลังคงฟังจนหูชาแล้ว แต่ในยุคนี้คาดว่าน่าจะยังใช้ได้ผลดีอยู่
เป็นไปตามคาด พอเจิงวั่งชุนฟังจบก็หัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี "งานในหน่วยงานเราไม่มีอะไรซับซ้อน สหายชู่เป็นคนฉลาด ต้องเรียนรู้งานได้เร็วแน่นอน ผมมองคุณในแง่ดีมาก เรายังต้องทำงานด้วยกันอีกยาว อย่าทำให้ผมผิดหวังล่ะ"