เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 ทะเลาะกันที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน โกรธจนหน้าดำคร่ำเครียด
หลังจากแยกกับสวี่เฉินซินที่หน้าโรงงานปุ๋ยเคมี ชู่โย่วฮวนกับจ้าวชุนหรงก็นั่งรถกลับหมู่บ้าน
ยังไม่ทันลงจากรถ มองเห็นมาแต่ไกลก็เจอเงาร่างคุ้นตายืนรออยู่ริมถนนตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน พอรถจอดสนิท เจ้าตัวก็รีบปรี่เข้ามาช่วยขนของและประคองพวกเธอลงจากรถทันที
"ช่วงหลายวันนี้ที่บ้านเป็นยังไงบ้าง พ่อแกกับพี่ชายล่ะ" จ้าวชุนหรงไม่อยู่บ้านหลายวันก็อดเป็นห่วงไม่ได้ แม้จะรู้ว่าผู้ชายในบ้านไม่ใช่คนชอบหาเรื่องใส่ตัว แต่ตราบใดที่ยังไม่ได้เห็นกับตา ใจก็ยังไม่สงบลงง่ายๆ
"สบายดีทุกอย่างจ้ะ" ชู่เต๋อซานแม้จะยังเป็นเด็กหนุ่มรุ่นกระทง แต่เรี่ยวแรงกลับไม่น้อยเลย สองมือหิ้วข้าวของพะรุงพะรังได้สบาย "พ่อกับพี่ใหญ่กำลังทำกับข้าวอยู่ในบ้านแน่ะ"
จ้าวชุนหรงพยักหน้ารับ ก่อนจะเริ่มไถ่ถามเรื่องการเรียนที่โรงเรียนของลูกชายคนเล็ก
พอพูดถึงเรื่องเรียน ชู่เต๋อซานก็ปวดหัวขึ้นมาทันที แต่โชคดีที่จ้าวชุนหรงไม่มีเวลามาซักไซ้เขานานนัก เพราะพอเดินเข้าหมู่บ้าน ไม่ว่าจะเดินสวนกับใคร ทุกคนต่างก็เข้ามาทักทาย พูดจาเลียบเคียงถามไถ่เรื่องงานแต่งงานของพี่สาวกับว่าที่พี่เขยของเขากันถ้วนหน้า ต่อให้เขาเป็นคนซื่อๆ ก็ยังฟังออกถึงน้ำเสียงอิจฉาริษยาที่แฝงอยู่