เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 83 เล่นลูกไม้ เปียกชุ่มไปหมดแล้ว
แถมมีตั้งเยอะขนาดนี้ ต้องใช้ไปอีกกี่ปีถึงจะหมด
คนอย่างสวี่เฉินซินที่พรสวรรค์ล้ำเลิศ แถมยังอึดทนราวกับเครื่องตอกเสาเข็ม แค่ครั้งก่อนๆ ก็ทำเอาเธอมือเมื่อยล้าจนแทบรับไม่ไหว พอถึงเวลาลงสนามจริง คืนหนึ่งคงใช้ได้ไม่กี่อันหรอก
กว่าจะใช้พวกนี้หมด เธอคงช้ำไปทั้งตัวพอดี
ใบหน้าขาวผ่องของชู่โย่วฮวนซับสีแดงระเรื่อ ยิ่งคิดหน้าอกก็ยิ่งร้อนผ่าว ช่องท้องพลอยหดเกร็งตามไปด้วย เธอไม่กล้าเหลือบมองซองสี่เหลี่ยมเล็กๆ พวกนั้นอีก ทำได้แค่เอ่ยถามเสียงกระเง้ากระงอด "คุณเอามาจากไหนเนี่ย ซื้อมาจากโรงพยาบาลเหรอ"
เธอไม่อยากจะนึกเลยว่าตอนเขาไปเหมาซื้อมาทีละเยอะๆ แบบนี้ เจ้าหน้าที่คนขายจะทำหน้ายังไง
ถ้าซื้อมาจากโรงพยาบาล ต่อให้เป็นเพื่อนร่วมงานที่ไม่สนิทกัน แต่ก็อาศัยอยู่ในบ้านพักสวัสดิการเดียวกัน เดินสวนกันแทบทุกวัน ถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
คิดถึงตรงนี้ ชู่โย่วฮวนก็เริ่มกังวล พอเห็นสวี่เฉินซินเอาแต่เงียบ เธอก็รีบถามย้ำ "ฉันถามอยู่นะคะ พูดสิ"