เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 หลงใหลคลั่งไคล้: เอ่ยขอร้องเสียงแหบพร่าให้เธอช่วย
คำหวานที่กระซิบแผ่วเบาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นหลังสายฝน นำพาความอบอุ่นอ่อนโยนมาให้จนหัวใจพองโต
ท่ามกลางความเร่าร้อนย่อมทำให้ผู้คนมัวเมาขาดสติ ชู่โย่วฮวนจ้องมองชายหนุ่มที่อยู่ใกล้เพียงปลายจมูก ปลายนิ้วของเขาเลื่อนออกจากดวงตาของเธอ ลูบไล้ปอยผมหน้าม้าอย่างแผ่วเบา ในดวงตาลึกล้ำคู่นั้นเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มที่สั่นคลอนหัวใจ ราวกับเปลวไฟที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่ง
วินาทีนั้น หัวใจของเธอพลันเต้นระรัวอย่างควบคุมไม่อยู่ เต้นตึกตักผิดจังหวะจนน่ากลัว
ความรู้สึกนี้แปลกใหม่เกินไปจนเธอเริ่มตื่นตระหนก เผลอหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว โอบแขนคล้องลำคอเขาไว้แน่น ปล่อยตัวปล่อยใจจมดิ่งลงสู่ห้วงปรารถนาที่เร่าร้อนยิ่งกว่าเดิม เพื่อหลบหนีความรู้สึกที่ควบคุมไม่ได้นี้
ชายหนุ่มดูดดึงกลีบปากอิ่ม ประคองท้ายทอยเธอไว้แล้วรุกล้ำเข้าไปทีละนิด ช่วงชิงลมหายใจของเธอไปจนหมดสิ้น
รูปร่างของเขาสูงใหญ่จนกินพื้นที่โซฟาไปกว่าครึ่ง เธอทำได้เพียงขดตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขา ปล่อยให้เขาโอบล้อมเธอไว้ทั้งตัว
เรียวขายาวทั้งสองคู่เกี่ยวกวัดพันกันจนแยกไม่ออก ส่วนที่แตกต่างกันก็แนบชิดจนแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่ง ความนุ่มนิ่มและความแข็งแกร่งเสียดสีกันผ่านเนื้อผ้ากางเกงขาสั้นคนละชนิด ปลุกเร้าเปลวไฟที่ไม่อาจดับมอด
เธอถูกจูบจนใบหน้าแดงซ่านเย้ายวน ผิวกายเปล่งประกายสีชมพูระเรื่อ แววตาเริ่มพร่าเลือน เอื้อมมือไปถอดเสื้อกล้ามสีขาวของเขาออกตามสัญชาตญาณ เขาไม่ยอม เธอก็กัดเขา พอไม่ยอมอีก เธอก็บีบน้ำตา